TROCHĘ TEORII
Poniższe pracowanie kierowane jest do instalatorów , projektantów, użytkowników. Jest ono wynikiem kilkuletniej praktyki instalacyjnej oraz efektem spostrzeżeń z pięcioletniego użytkowania systemu nawiewno-wywiewnego z rekuperatorem krzyżowym, we własnym domu.
Problemy prawidłowej wentylacji mieszkań i domków jednorodzinnych powi±zane s± z wieloma różnymi zagadnieniami. Projektuj±c instalację wentylacyjn± domku jednorodzinnego, projektanci często przenosz± na ten grunt normy i praktykę stosowan± dla obiektów użyteczno¶ci publicznej. Czyni± to w dobrej wierze s±dz±c, że skoro od lat stosowane przez nich unormowania i procedury projektowe się sprawdziły, to dla obiektu tak małego i zdawałoby się nieskomplikowanego jak dom jednorodzinny , będzie tak samo. St±d tendencja do "przewymiarowania" systemu. W efekcie inwestor płaci więcej za wykonanie instalacji, ponosi spore koszty eksploatacyjne w postaci opłat za energię elektryczn±, koszty w postaci strat ciepła w procesie nadmiernej wentylacji, koszty obsługi systemu (wymiana drogich filtrów), i często "zyskuje" niski tzw. komfort klimatyczny. Dlatego istnieje konieczno¶ć odrębnego podej¶cia do projektowania wentylacji w domach jednorodzinnych.
Korzy¶ci płynace ze stosowania wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła w domach mieszkalnych można rozpatrywać w dwóch aspektach: komfortu i ekonomii.
Większo¶ć opracowań mówi, że systemy wentylacyjne zapewniaj±:
- filtrację powietrza
- skuteczne usuwanie przykrych zapachów
- brak przeciagów, halasu ulicznego
- likwidację nadmiernej wilgoci z pomieszczeń
- stały dopływ ¶wieżego powietrza
- znaczn± oszczedno¶ć w kosztach ogrzewania
O ile pierwsze trzy punkty s± jasne , to kolejne nie s± już takie oczywiste. Odnosz± się one bowiem do zagadnienia tzw. "komforu klimatycznego", to znaczy do takich wla¶ciwosci fizycznych powietrza, ktorych spełnienie jest konieczne dla różnych stanów pracy i odpoczynku człowieka. Przy zachowaniu tych warunków człowiek odczuwa komfort przebywania w pomieszczeniu. Zatem temperatura,ruch powietrza, potrzebna ilo¶ć ¶wieżego powietrza, czysto¶ć, wilgotno¶ć i jonizacja - s± to czynniki decydujace o odczuwanym komforcie.
W przypadku stosowania wentylacji mechanicznej ważn± spraw± jest rozmieszczenie i wyregulowanie nawiewów. Nie należy ich montować bezpo¶rednio w strefie przebywania ludzi. Prędko¶ć powietrza w strefie przebywania ludzi nie powinna przekraczać 0,2 m/s.
Ilo¶ć ¶wieżego powietrza na jedn± osobę w/g zalecenia DIN 1946, dla rodziny 3-6 osobowej jest zapewniana już przy zastosowaniu centrali MISTRAL 250. Uzyskanie odpowiedniej filtracji jest kwesti± zastosowania filtrow powietrza klasy EU3 lub EU5 itp.
Sprawa nie jest taka prosta, gdy chcemy zapewnić komfort w zakresie odpowiedniej wilgotno¶ci i jonizacji powietrza. Potrzeba usuwania nadmiaru wilgoci z pomieszczeń takich jak kuchnia, łazienki, suszarnia jest oczywista, i z tego powodu należałoby raczej stosować jak najwieksze wymiany powietrza (duże centrale). Poza sezonem grzewczym zgoda, powinno sie wentylować dom w miarę intesywnie.
A co w sezonie grzewczym ?
Gdy na zewnatrz temperatura wynosi 0 o C lub mniej, zawarto¶ć bezwzględna wilgoci w powietrzu jest w granicach 1-3 g/m 3(60-90% wilgotno¶ć). Pobierane swieże powietrze ogrzewa sie w wymienniku ciepła do temp.12-15Co. Przy zawarto¶ci H2O 1-3 g/m3 wilgotno¶ć względna w tej tempetaturze wynosi zaledwie 10-20%. Gdy grzejniki "dogrzej±" powietrze do wymaganych 20oC wilgotno¶ć względna może spa¶ć do 5-20% (szczególnie suche powietrze jest podczas mrozów w nocy kiedy ¶pimy ).
Chc±c zachować wilgotno¶ć na poziomie 35% (przy temperaturze na zewn±trz -5%C i wymianie powietrza np. 300m3/h) musimy "nawilzyc powietrze " ok.1 litrem wody na 1 godz. (24 litry na dobę)!
Kto¶ powie, że to paradoks. Z jednej strony eliminujemy nadmiar wilgoci z kuchni ,łazienek, itd. a pokoje, zwłaszcza sypialnie trzeba dowilżyc.
Z tych teoretycznych wywodów wynikaj± praktyczne wskazówki:
- Wentylacja w sezonie letnim może być intensywniejsza. Ułatwia to odprowadzenie wilgoci i zanieczyszczeń.
- W sezonie grzewczym, szczególnie gdy na zewnatrz jest mróz, wentylujemy mniej intensywnie (szczególnie sypialnie, aby nie doprowadzic do przesuszenia powietrza). Noc± centrala powinna pracować na możliwie małym wydatku (1 bieg).
Je¶li podczas przyjeć w pokoju dziennym przebywa wiecej osób, wł±czamy centralę na 2 lub 3 bieg i jednocze¶nie maksymalnie odkręcamy anemostaty nawiewne w pokoju dziennym. Odkręcenie anemostatów spowoduje dodatkowy napływ powietrza i "odpreżenie" instalacji nawiewnej, jednocze¶nie zapobiegaj±c "przewentylowaniu sypialni".
Z tego powodu dla pokoi dziennych, pokoi kominkowych, i innych pokoi gdzie okresowo może przebywać więcej osób proponujemy:
- - stosowanie 1 - 2 anemostatów nawiewnych ustawionych na stałe na ł±czny wydatek 50-80 m/h3.
- - oraz stosowanie dodatkowego, dużego nawiewnika np f 160 mm z zamontowan±, sterowan± siłownikiem przepustnic± motylkow±. Normalnie przepustnica jest zamknięta, powietrze napływa tylko przez anemostaty nawiewne. Gdy jest więcej osób (np. podczas przyjeć) wł±czamy poprzez przepustnice motylkow± dodatkowy, wydajny nawiewnik. Wówczas większo¶ć powietrza z centrali popłynie do tego pokoju, a wiec tam gdzie chcemy.
Wył±cznik przepustnicy w postaci na¶ciennej montujemy w danym pomieszczeniu.
Dla central MISTRAL (stosowanych w domach jednorodzinnych ) nie zalecamy stosowania dodatkowych nagrzewnic elektrycznych. Powoduje to dodatkowe przesuszenie powietrza, zmniejszenie naturalnej ujemnej jonizacji. Centrale MISTRAL zapewniaj± wystarczajace ogrzanie powietrza (nawet gdy jest duży mróz). Oddychanie zbyt suchym powietrzem jest niebezpieczne szczególnie podczas snu. Prowadzi to bowiem do przesuszenia ¶luzowki drog oddechowych, a w konsekwencji do bólu gardła, nieżytu nosa i stanów zapalnych. Dla kontroli mikroklimatu zalecamy montaż na¶ciennych wskaĽników temperatury i wilgotno¶ci. Warto¶ć temperatury utrzymywana w sypialni jest kwesti± upodobania domowników (choc 18o C jest optymalne), natomiast gdy wilgotno¶ć spadnie ponizej 30% nalezy stosowac dowilżanie.
